H

Advertenties

Bron: Twitter afgezocht op ‘geschiedenis’. Ik ben er nog niet uit: de tweets anoniem (blijven) maken of juist een goede bronvermelding geven?

 

Luie leraren

17 maart 2011

(met dank aan Erik)

Titels van boeken zijn soms op zich al de moeite waard zonder dat je het hele boek hoeft te lezen. Zo heb ik hieronder even snel vier stelregels over lesgeven verzameld:

  • If You Don’t Feed the Teachers They Eat the Students (N.A. Connors )
  • Never Work Harder Than Your Students (R. Jackson)
  • Teach Like Your Hair’s On Fire (Rafe Esquith)
  • Why do I need a teacher when I’ve got Google? (Ian Gilbert)

Nog andere leuke?

 

Een voorbeeld uit de geschiedenispraktijk: het hoofdstuk  over de kruistochten begint met de melding dat de kruistochten vooral niet vergeleken moeten worden met de islamitische jihad. Dat zal dan wel, denk je dan als leerling.

Op school wordt de uitkomst van complexe vakdiscussies vaak als gegeven feit gepresenteerd (‘het feodale stelsel’). Dat die complexiteit je vak zo boeiend maakt, gaat op deze manier dan helaas aan de leerlingen voorbij.

In hun boek Understanding by Design gaan de Amerikaanse auteurs Wiggins en McTighe de strijd aan met dit lesgeven-door-te-noemen (‘teaching by mentioning’). Leerlingen moeten in hun ogen zelf op een zinnige manier de ‘essential questions’ en ‘big ideas’ van een vakgebied onder handen nemen. Dat plezier moeten wij ze niet onthouden, vinden Wiggins en McTighe.

Je moet je even over de opgewekte stijl en gelikte marketing heen zetten (om je daarbij te helpen is er een ‘Yes, but…’-hoofdstuk), maar dan heb je een boek vol voorbeelden, inspirerende citaten en uitgewerkte hulpmiddelen om op een andere manier te kijken naar het ontwerpen van curricula.

Zie ook:

  • Albert van der Kaap van Histoforum voor uitwerking van UdB voor het geschiedenisonderwijs.
  • World History for Us All, waar een uitgewerkt curriculum te vinden is op basis een soortgelijke benadering.

Share

Waar waren we gebleven?

1 januari 2011

De meeste lessen gaan zo: uitleg met plaatjes, huiswerk bespreken en alvast aan het werk met het nieuwe huiswerk. Dan heb ik even tijd om de absenten in te vullen, een leerling individueel te helpen of een moment wezenloos voor me uit te staren (vrijdag het achtste uur). Wat er in de les besproken wordt, is gebaseerd op het boek.

Zolang de leerlingen niet al te zichtbaar in slaap vallen, met tafeltjes gaan smijten en de cijfers goed zijn (wat dat ook moge betekenen) gaat alles zoals het hoort.

Dat ik op deze manier geen idee heb of (en wat) de leerlingen leren…

42 uur per week

30 december 2010

Met dertien weken vakantie kom ik op 42 uur per week om mijn werk te doen. Tien klassen van 25 pubers en nog wat taken. Een ding weet ik zeker: meer dan die 42 uur ga ik niet werken. Ik heb ook nog een gezin.

Of ben ik dan een luie leraar?

Met dank aan Reinard Maarleveld van Geschiedenis.nl voor inspiratie voor de naam.

Share

%d bloggers liken dit: